Özgüveni düşük olan birçok erkek, günlük hayatta fark etmeden kendini geriye çeken davranışlar sergiliyor. Bu davranışlar çoğu zaman bilinçli olmadığı için kişi kendi davranışlarının yarattığı etkiyi göremiyor. Duruştan konuşma şekline, kıyafet seçimlerinden sosyal alanlardaki varlığına kadar birçok detay özgüveni sessizce etkiliyor. Bu etkiler birike birike, kişinin kendini değersiz ya da yetersiz hissettiği anların daha sık yaşanmasına yol açıyor. Kişi “Neden böyle hissediyorum?” diye düşündüğünde, cevabın çoğu zaman kendi fark etmediği küçük davranışlarda gizli olduğu ortaya çıkıyor.
Erkeklerin bu küçük hataları fark etmemesinin nedeni, çoğunun bunları bir “hata” olarak bile görmemesi oluyor. Günlük yaşamın temposu içinde kişi yalnızca işine, sorumluluklarına veya çevresindeki insanlara odaklanırken kendi beden dilini ve davranış kalıplarını gözden kaçırıyor. Bu yüzden bazı erkekler sosyal ortamlarda daha sessiz kalırken, bazıları kendini daha az değerli görüyor. Bu durum zamanla alışkanlık hâline geliyor ve kişi kendisini bu davranışlara göre tanımlamaya başlıyor. Böylece özgüveni azaltan küçük detaylar, kişinin kişilik özellikleriymiş gibi görünmeye başlıyor.
Günlük hayatta yapılan bu fark edilmeyen hatalar, kişinin kendine dair algısını da büyük ölçüde etkiliyor. Bir erkek, bir ortama girdiğinde daha az yer kaplamaya çalıştığında bunu çoğu zaman bilinçli yapmıyor ama bu davranış onu otomatik olarak daha küçük hissediyor. Aynı şekilde yanlış kıyafet seçimleri, kapalı bir duruş ya da göz temasından kaçınma gibi alışkanlıklar kişinin görünürlüğünü azaltıyor. Bu görünmezlik hissi ise özgüvensizliği daha da pekiştiriyor. Kişi neden böyle hissettiğini anlamaya çalıştığında, çözümün aslında davranışlarını fark etmekle başladığını görebiliyor.
Bu yazı, özgüveni düşük erkeklerin fark etmeden yaptığı bu davranışları görünür kılmayı amaçlıyor. Çünkü sorun fark edildiğinde değişim de başlamış oluyor. Her erkek kendi içinde güçlü bir potansiyel taşıyor ancak bu potansiyel yanlış davranış kalıplarıyla bastırılmış olabiliyor. Günlük hayattaki küçük adımlar bile kişinin kendini daha net, daha güçlü ve daha görünür hissetmesine katkı sağlayabiliyor. Bu farkındalık, özgüven yolculuğunun en önemli başlangıç noktalarından biri hâline geliyor.
Duruşun fark edilmeden içe kapanmaya dönüşmesi
Birçok erkek gün içinde nasıl durduğunu ya da nasıl yürüdüğünü çok fazla düşünmüyor. Ancak fark edilmeden gelişen kapalı duruş, kişinin hem kendini nasıl hissettiğini hem de dışarıya nasıl göründüğünü etkiliyor. Omuzların düşmesi, adımların hafiflemesi ve göğsün içeri doğru kapanması, bedenin kendini geri çektiği bir mesaj taşıyor. Bu mesaj dışarıdan bakıldığında özgüvensiz bir görüntü oluştururken, içeride de kişinin enerjisini azaltan bir etki yaratıyor. Bu durum zamanla otomatikleşerek kişinin günlük duruş biçimi hâline gelebiliyor.
Duruşun içe kapanması sadece fiziksel bir durum değil; aynı zamanda duygusal bir geri çekilmenin dışa yansıması oluyor. Kişi kendini yeterince güçlü hissetmediğinde doğal olarak daha az yer kaplamaya çalışıyor ve bu da duruşu belirgin şekilde küçültüyor. Bu küçülme fark edilmediği sürece devam ediyor ve kişinin kendine dair algısını daha da zayıflatıyor. Duruş düzeldiğinde özgüvende gözle görülür bir artış olması da bu yüzden. Bedenin dışarıya verdiği sinyal, zihnin kendini nasıl algıladığını da etkiliyor.
Kapalı beden dilinin sosyal görünürlüğü zayıflatması
Kapalı bir beden dili, kişinin sosyal ortamlarda fark edilme oranını doğal olarak azaltıyor. Omuzlar içeri kapanınca ve göğüs daralınca kişi daha küçük bir siluet oluşturuyor ve bu görünüm kalabalık içinde kaybolmaya daha yatkın hâle geliyor. Bu durum kişinin konuşma isteğini bile azaltarak sosyal ortamlardan uzaklaşmasına sebep olabiliyor. İnsanlar genellikle güçlü ve açık duruşu daha kolay fark ettiği için kapalı duruş fark edilmeden kişinin görünürlüğünü gölgeliyor. Bu farkındalık geliştiğinde kişi kendi bedeninin iletişimde oynadığı rolü daha net anlayabiliyor.
Omuz ve adım uyumunun özgüven üzerindeki etkisi
Omuzların geride olması, adımların dengeli ilerlemesi ve başın dik durması özgüveni destekleyen temel işaretler arasında yer alıyor. Bu uyum bozulduğunda kişi farkında olmadan daha çekingen ve daha içine kapanık bir görünüm sergiliyor. Adımların hafiflemesi bile kişinin social varlığının zayıfladığını düşündürerek özgüvenini etkileyebiliyor. Omuz ve adım uyumu sağlandığında ise kişi hem daha güçlü hem de daha dengeli bir şekilde hareket ediyor. Bu denge kişinin kendine olan güvenini yeniden hissetmesine yardımcı oluyor.
Kıyafet seçiminde yapılan küçük ama etkili hatalar
Birçok erkek günlük hayatta kıyafet seçimini hızlıca yapıyor ve bu seçimlerin ruh hâlini ne kadar etkilediğini fark etmiyor. Yanlış kesimler, uyumsuz renkler veya vücuda tam oturmayan parçalar, kişinin gün boyu kendini rahatsız hissetmesine sebep olabiliyor. Bu rahatsızlık sadece fiziksel değil; kişinin sosyal alandaki enerjisini, duruşunu ve görünürlük düzeyini de etkiliyor. Kendine yakışmayan parçalar seçildiğinde kişi farkında olmadan daha içine kapanık davranmaya başlıyor. Böylece basit görünen seçimler, özgüveni sessizce zayıflatan bir döngüye dönüşüyor.
Kıyafet seçiminde yapılan bu küçük hatalar, kişinin kendini “yetersiz” ya da “eksik” hissetmesine yol açabiliyor. Bir kombin içinde rahat hissetmeyen erkek, duruşunu küçültmeye, bedenini gizlemeye veya daha az dikkat çekmeye çalışabiliyor. Bu da dışarıdan bakıldığında özgüvensiz görünmesine neden oluyor. Doğru parçalar seçildiğinde ise kişi hem daha rahat ediyor hem de sosyal ortamda daha etkileyici bir görünüm sergiliyor. Bu yüzden küçük dokunuşlar bile kişinin gün içinde hissettiği özgüveni belirgin şekilde artırabiliyor.
Uyumlu siluet oluşturamamanın yarattığı dağınık görünüm
Uyumsuz bir siluet, kişinin enerjisini olduğundan daha düşük göstermeye sebep oluyor. Omuz çizgisinin gömlekle uyumsuz olması, pantolonun bacakla orantısız durması veya renk geçişlerinin karmaşık olması görünümde dağınıklık yaratıyor. Bu dağınıklık, kişinin kendini güvensiz hissetmesine ve sosyal ortamlarda daha geri planda kalmasına yol açabiliyor. Siluet uyumu sağlandığında ise kişi hem daha düzenli hem de daha toplu görünerek kendini daha rahat hissediyor. Böyle bir rahatlık, kişinin dışarıya yansıttığı enerjiyi de doğal olarak güçlendiriyor.
Vücut tipine uygun olmayan parçaların özgüveni zayıflatması
Vücut tipine uygun olmayan parçalar seçildiğinde kişi kendini fiziksel olarak rahatsız hissedebiliyor ve bu rahatsızlık sosyal davranışlarına doğrudan yansıyor. Dar bir üst beden, geniş omuzları bastırabilirken, yanlış bir pantolon kesimi bacak boyunu olduğundan daha kısa gösterebiliyor. Bu görsel etki, kişinin içsel hislerini de şekillendirerek özgüveni zayıflatıyor. Oysa vücuda uyumlu parçalar tercih edildiğinde kişi kendini daha derli toplu ve güçlü hissediyor. Bu his de sosyal alanlarda daha sakin ve daha özgüvenli bir duruş sergilemeye yardımcı oluyor.
Kalabalık ortamlarda gereksiz yere geri çekilmek
Birçok erkek kalabalık bir ortamda fark edilmeden geriye çekilme eğilimi gösteriyor. Bu davranış genellikle isteyerek yapılmasa da kişinin içsel geriliminin doğal bir sonucuna dönüşüyor. Kalabalığın enerjisi arttıkça kişi kendini daha küçük hissetmeye başlıyor ve bu his beden diline doğrudan yansıyor. Adımlar yavaşlıyor, omuzlar düşüyor ve kişi daha az yer kaplamak ister gibi hareket ediyor. Böyle anlarda geri çekilme davranışı, kişinin sosyal görünürlüğünü sessizce azaltan güçlü bir etki yaratıyor.
Bu geri çekilme sadece fiziksel değil; zihinsel bir uzaklaşma olarak da ortaya çıkıyor. Kişi konuşmak istese bile kalabalığın baskısını hissettiği için kelimeler boğazında düğümlenebiliyor. Böyle anlarda kişi kendini geri çekerek ortamın bir parçası olmaktan çok gözlemcisi gibi hissediyor. Bu durum uzun süre devam ettiğinde sosyal hayat kişinin üzerinde bir yük gibi durmaya başlıyor. Kişi fark edilmek istese bile kendini görünmez kılan davranışlarını değiştirmekte zorlanabiliyor.
Sosyal baskı algısının kişiyi olduğundan daha sessiz göstermesi
Sosyal baskı algısı, kişinin kendi davranışlarını sürekli kontrol etmesine yol açarak özgüveni ciddi şekilde etkiliyor. Kişi “Yanlış bir şey söyler miyim?” ya da “Bana bakıyorlar mı?” gibi düşüncelerle kendini kısıtlamaya başlıyor. Bu kısıtlama konuşma isteğini azaltarak kişiyi daha sessiz bir profile sürüklüyor. Sessizlik arttıkça kişi kendi görünmezliğini gerçekmiş gibi algılayabiliyor. Bu döngü kırılmadığında kişi her kalabalık ortamda benzer bir sessizliğe bürünmeye başlıyor.
Sessiz özgüveni destekleyen mikro davranışlar
Sessiz özgüveni güçlendirmek için bazı küçük davranışlar, sosyal ortamlarda ciddi bir fark yaratabiliyor. Dik bir duruş, yavaş ama kontrollü adımlar ve doğal bir göz teması kişinin enerjisini daha belirgin hâle getiriyor. Bunlar büyük çabalar gerektirmese bile kişinin kendi varlığını hissetmesine katkı sağlıyor. Basit bir nefes ritmi bile kişinin kalabalığın baskısını daha az hissetmesini sağlayabiliyor. Bu küçük dokunuşlar zamanla kişinin daha görünür ve daha rahat hissetmesine yardımcı oluyor.
Kendini sürekli başkalarıyla kıyaslamak
Birçok erkek farkında olmadan günün her anında kendini başkalarıyla karşılaştırıyor. Bu karşılaştırmalar çoğu zaman dış görünüş, duruş, başarı ya da sosyal enerji üzerinden yapılıyor. Zihnin sürekli kıyaslama hâlinde olması, kişinin kendi değerini olduğundan daha düşük görmesine sebep oluyor. Bu durum özgüveni sessizce zayıflatırken kişinin sosyal ortamlarda daha temkinli davranmasına yol açıyor. Böylece basit bir karşılaştırma bile zamanla kişinin tüm davranışlarını etkileyen derin bir döngüye dönüşüyor.
Kıyaslama alışkanlığı sürdükçe kişi kendi artılarını görmeyi bırakıp sadece eksiklere odaklanıyor. Bu da kendine duyduğu saygıyı azaltarak daha kırılgan bir ruh hâli oluşturuyor. Kişi, başkalarının güçlü yönlerini abartırken kendi güçlü yönlerini küçültüyor. Bu algı bozulması kişinin duruşunu, konuşmasını ve sosyal enerjisini belirgin şekilde etkiliyor. Kendini kıyaslamayan birinin daha rahat olduğu ortamlarda kişi daha sık gerginlik hissedebiliyor.
Zihinsel kıyas döngüsünün günlük hayata etkisi
Zihinsel kıyas döngüsü, kişinin gündelik davranışlarını düşündüğünden daha fazla etkiliyor. Kişi bir ortama girdiğinde otomatik olarak etrafındakileri taramaya başlıyor ve bu tarama sırasında kendini küçülten düşünceler ortaya çıkıyor. Bu düşünceler arttıkça kişi daha kapalı bir beden dili sergiliyor ve sosyal görünürlüğü azalıyor. Kıyas döngüsü kişinin adımlarını bile etkileyerek kararsız ve sessiz bir enerji yaratıyor. Bu enerji, kişinin özgüvenini zayıflatan görünmez bir baskıya dönüşüyor.
Kıyaslamayı azaltan düşünce pratikleri
Kıyaslama alışkanlığını azaltmak için basit ama etkili düşünce pratikleri, kişinin kendini daha rahat hissetmesine yardımcı olabiliyor. Her insanın farklı bir yolculuğu olduğunu hatırlamak, kıyaslamanın gereksiz baskısını hafifletiyor. Başkalarının güçlü yönlerine odaklanmak yerine kendi güçlü yanlarını fark etmek kişinin enerjisini dengeliyor. Ayrıca zihni “şu anda” tutmak, karşılaştırma döngüsünü yavaşlatarak kişinin daha sakin kalmasını sağlıyor. Bu pratikler zamanla zihinsel kıyaslamanın etkisini azaltarak özgüvene olumlu katkı sağlıyor.
Kısa görünme kaygısının davranışlara fark edilmeden yansıması
Kısa görünme kaygısı, çoğu erkeğin dışarıya söylemediği ama içten içe sürekli taşıdığı bir duyguya dönüşebiliyor. Bu kaygı yalnızca fiziksel bir durumdan değil, toplumun erkeklik algısına yüklediği görünmez baskılardan besleniyor. Kişi kendini daha kısa hissettiği ortamlarda beden dilini küçültüyor, adımlarını hafifletiyor ve daha az yer kaplamaya çalışıyor. Bu davranışlar, kişinin görünmezlik hissini güçlendirerek sosyal ortamlarda daha sessiz bir profile bürünmesine yol açıyor. Böyle anlarda kişi, aslında kendi içsel algısının esiri hâline geliyor.
Bu kaygı arttıkça kişi kendini başkalarına göre daha düşük bir pozisyonda görmeye başlıyor. Bu algı, özgüveni zayıflatan ve sosyal enerjiyi düşüren bir faktör olarak davranışları etkiliyor. Kişi hem fiziksel hem zihinsel olarak kendini geriye çektiği için bulunduğu ortamda kendini ifade etmesi zorlaşıyor. Bu durum sosyal ilişkilerin doğallığını bozarak kişinin kendini daha fazla izole hissetmesine neden olabiliyor. Kaygının fark edilmesi bile bu davranış döngüsünün kırılmasında önemli bir adım hâline geliyor.
Fiziksel algıların sosyal enerjiye etkisi
Kişinin kendi fiziksel algısı, sosyal enerjisinin temel belirleyicilerinden biri oluyor. Bir erkek kendini fiziksel olarak yetersiz hissettiğinde sosyal enerjisi otomatik olarak düşüyor. Bu düşüş konuşma isteğini azaltırken beden dilini de daha kapalı hâle getiriyor. Algı ne kadar olumsuzsa, kişinin sosyal görünürlüğü de o kadar azalıyor. Bu durum, fiziksel gerçeklikten çok zihinsel algının gücünü gösteriyor.
Boy algısını destekleyen ayakkabı tercihinin yarattığı rahatlık
Günlük hayatta boy algısını destekleyen ayakkabılar tercih edildiğinde kişi kendini daha dengeli ve daha toplu bir görünüm içinde hissedebiliyor. Bu tarz modeller, dışarıdan abartılı bir etki yaratmadan silueti güçlendirerek kişinin duruşunu daha sağlam hissetmesini sağlıyor. Kişi kendini daha iyi hissettiğinde bu his beden diline ve sosyal davranışlarına olumlu şekilde yansıyor. Böylece küçük bir tercih bile kişinin sosyal enerjisini artırarak özgüvenini destekleyebiliyor. Bu rahatlık zamanla kişinin kısa görünme kaygısını azaltan doğal bir etkiye dönüşüyor.
Konuşurken gereğinden fazla düşünmek
Özgüveni düşük erkeklerin günlük hayatta en sık yaptığı fark edilmeyen hatalardan biri, konuşurken gereğinden fazla düşünmek oluyor. Kişi bir şey söylemeden önce kelimeleri kafasında defalarca tarttığında, konuşma akışı doğal hâlini kaybediyor. Bu yoğun düşünme hâli, konuşma isteğini azaltarak kişinin daha sessiz görünmesine yol açıyor. Konuşmak basit bir eylem olsa da içsel baskı arttığında kişi kendi sesinden bile çekinir hâle gelebiliyor. Bu durum zamanla konuşmayı zorlaştırarak sosyal ilişkilerin daha gergin yaşanmasına sebep oluyor.
Konuşmadan önce fazlasıyla düşünmek, kişinin kendine duyduğu güvenin azaldığı dönemlerde daha da belirginleşiyor. “Yanlış bir şey söyler miyim?” ya da “Kötü mü algılanır?” gibi düşünceler konuşmayı başlatmadan bitiren bir iç engel yaratıyor. Bu engel, kişinin kendini ifade etmesini neredeyse imkânsız hâle getiriyor. Zamanla kişi kendi iç sesine teslim olarak sosyal ortamlarda daha az görünür bir hâle bürünüyor. Bu döngü kırılmadığında konuşma becerisi de zayıflayarak kişinin iletişimle olan bağı kopabiliyor.
Kelimeleri toparlayamama korkusunun iletişimi zorlaştırması
Kelimeleri toparlayamama korkusu, kişinin konuşmasını başlatmadan durduran en güçlü iç bariyerlerden biri hâline geliyor. Kişi zihninde sürekli “Takılırsam?” düşüncesiyle boğuştuğunda konuşma isteği tamamen baskılanıyor. Bu baskı konuşmayı zorlaştırdığı için kişi kendini daha da geri çekiyor ve görünmezlik hissi artıyor. Böyle anlarda kişi konuşamadığı için değil, konuşmaktan korktuğu için dışarıya sessiz bir enerji yansıtıyor. Bu sessizlik yanlış anlaşılmalara yol açarak kişinin sosyal bağlarını daha da zayıflatabiliyor.
Basit ifade teknikleriyle konuşma akışını doğal hâle getirmek
Konuşma akışını rahatlatmak için uygulanabilecek küçük teknikler, kişinin iletişim kurarken kendini daha güvende hissetmesini sağlayabiliyor. Cümleye yavaş başlamak, kelimeleri acele etmeden seçmek ve nefesi düzenlemek konuşmayı daha kontrollü hâle getiriyor. Aynı zamanda kısa duraksamalar konuşmanın akışını bozmaz; aksine kişiye düşünme alanı yaratarak rahatlatıcı bir tempo sağlar. Bu küçük teknikler kişinin sosyal ortamlarda daha doğal ve daha akıcı bir iletişim kurmasına yardımcı oluyor. Böylece konuşma süreci korkutucu olmaktan çıkıp daha sakin bir deneyime dönüşüyor.
Göz temasından kaçınmak
Birçok erkek konuşurken göz temasından kaçındığında bunun ne kadar güçlü bir sosyal sinyal olduğunu fark etmiyor. Bakışlar yere ya da başka bir noktaya kaydığında iletişimin doğal bağı zayıflıyor ve kişi kendini geri çekilmiş gibi hissediyor. Bu durum karşı tarafta soğukluk ya da ilgisizlik gibi algılansa da aslında içsel çekingenliğin dışa yansıyan bir şekli oluyor. Göz temasının azalması, kişinin sosyal enerjisini küçülterek görünmezlik hissini daha da pekiştiriyor. Böyle anlarda kişi fark edilmek istese bile davranışları onu tam tersi bir görüntüye itiyor.
Göz temasından kaçınmak zamanla bir alışkanlığa dönüşerek kişinin her ortamda aynı davranışı göstermesine sebep olabiliyor. Bu alışkanlık yerleştikçe konuşmalar daha yüzeysel hâle geliyor ve kişi kendini ifade etmek için gerekli olan duygusal bağı kuramıyor. Oysa kısa süreli ve doğal bir göz teması bile kişinin iletişimde daha güçlü ve daha dengeli bir izlenim bırakmasını sağlayabiliyor. Kişi bu basit davranışı bile hatırladığında sosyal ilişkilerde daha rahat hissetmeye başlıyor. Böylece göz temasına yönelik küçük adımlar, özgüveni sessizce destekleyen önemli detaylara dönüşüyor.
Kaçan bakışların verdiği yanlış sosyal sinyaller
Kaçan bakışlar, karşı tarafa istemeden verilen en güçlü sosyal sinyallerden biri oluyor. Bu sinyaller kişinin ilgisiz, gergin veya mesafeli olduğu şeklinde yorumlanabiliyor. Oysa kişinin niyeti çoğu zaman bunların hiçbiri değil; sadece kaygısını saklamaya çalışıyor. Bakışlar kaçtıkça iletişim daha zayıf hâle geliyor ve kişi kendini ifade etmekte zorlanıyor. Bu durum görünmezlik hissini artırarak kişinin sosyal bağlantılarını daha da zayıflatıyor.
Doğal göz teması kurmayı kolaylaştıran yöntemler
Doğal göz teması kurmak için uygulanabilecek küçük adımlar, kişinin iletişim sürecini büyük ölçüde rahatlatabiliyor. Konuşurken bakışları tamamen sabitlemek yerine kısa aralıklarla göz teması kurmak daha doğal bir etki yaratıyor. Nefesi düzenlemek ve konuşma hızını yavaşlatmak da bakışların kontrol edilmesine yardımcı oluyor. Ayrıca kişinin kendini güvende hissettiği bir noktaya kısa süreli odaklanması, bakışların kaymasını engelleyerek denge sağlıyor. Bu basit yöntemler uygulandıkça kişi sosyal ilişkilerde daha rahat ve daha görünür bir enerji yansıtmaya başlıyor.
Kendini göstermemek için fazlasıyla temkinli davranmak
Birçok erkek, görünmez kalmamak için çabaladığını düşünse de aslında temkinli davranışlar çoğu zaman tam tersi bir etki yaratıyor. Fazla temkin, kişinin her adımını kontrol etmesine sebep olarak doğal akışı bozuyor ve davranışlarını kasılmış bir hâle getiriyor. Bu kasılma, kişinin varlığını olduğundan daha küçük ve daha silik gösteriyor. Kişi hata yapmaktan ya da dikkat çekmekten korktuğu için geri planda kalmayı seçiyor ve bu seçim görünmezlik hissini daha da pekiştiriyor. Böylece temkin, güven hissi vermek yerine sessiz bir geri çekilme davranışına dönüşüyor.
Bu aşırı kontrol hâli, kişinin sosyal ilişkilerdeki spontane davranışlarını da kısıtlıyor. Kişi konuşurken, yürürken veya bir gruba dâhil olurken kendi hareketlerini sürekli denetlemek zorunda hissediyor. Bu denetim, kişinin enerjisini düşürerek sosyal alanda daha gergin görünmesine sebep oluyor. Gerginlik arttıkça kişi daha da temkinli hâle geliyor ve davranışları doğal olmaktan uzaklaşıyor. Böylece özgüveni güçlendirecek davranışlar yerine özgüveni zayıflatan bir döngü oluşuyor.
“Belli olmayayım” düşüncesinin kişiyi görünmezleştirmesi
“Belli olmayayım” düşüncesi, özgüveni düşük erkeklerde sık görülen içsel bir savunma mekanizması hâline geliyor. Kişi fark edilmemek için sesini kısıyor, bedenini küçültüyor ve daha az etkileşim kuruyor. Ancak bu davranışlar dışarıdan bakıldığında kişinin ilgisiz ya da güvensiz olduğu şeklinde algılanabiliyor. Böyle bir yanlış algı kişinin sosyal ilişkilerinde olumsuz etkiler yaratarak görünmezlik hissini daha da artırıyor. Zamanla kişi bu davranışı normaI bir iletişim biçimi sanmaya başlayarak fark edilme ihtimalini daha da düşürüyor.
Daha doğal hareket etmeyi sağlayan küçük özgüven alışkanlıkları
Daha doğal hareket edebilmek için küçük özgüven alışkanlıkları geliştirmek, kişinin sosyal görünürlüğünü belirgin şekilde artırıyor. Derin bir nefes almak, adımları daha sakin atmak ve mimikleri doğal hâline bırakmak kişinin enerjisini dengeleyen etkili yöntemler arasında yer alıyor. Kişi bu küçük adımları tekrarladıkça vücudu daha rahatlamış bir hâle geliyor ve davranışları daha akıcı olmaya başlıyor. Ayrıca kişinin küçük jestler kullanması iletişimin daha samimi şekilde ilerlemesini sağlıyor. Bu küçük alışkanlıklar zaman içinde özgüveni güçlendiren destekleyici bir rutine dönüşüyor.
